Metoda BET – procedura określania powierzchni właściwej ciał stałych (np. adsorbentów) za pomocą analizy izoterm adsorpcji (najczęściej azotu w temperaturze 77–78 K) przy użyciu izotermy BET (izoterma Brunauera-Emmetta-Tellera), a właściwie określonej formy liniowej tego równania:
Klasyczna liniowa forma równania BET:
gdzie: – adsorpcja, – ciśnienie względne ( – ciśnienie pary nasyconej adsorbatu), – stała o charakterze stałej równowagi adsorpcji, – pojemność monowarstwy adsorpcyjnej.
W powyższym podstawiamy:
Dane adsorpcji przedstawia się we współrzędnych w zakresie ciśnień względnych od 0,05 do 0,30. Jeżeli stwierdza się znaczącą nieliniowość wówczas odrzucając kolejne punkty izotermy (od strony wysokich i od strony niskich ciśnień) ogranicza się stopniowo zakres ciśnień względnych aż do uzyskania liniowości, np. w zakresie ciśnień względnych 0,1–0,25.
Na podstawie parametrów linii prostej dopasowanej do danych doświadczalnych za pomocą metody najmniejszych kwadratów określa się wartość pojemności monowarstwy oraz stałej równowagi
Jeżeli równanie prostej będzie:
to wówczas na podstawie wartości parametrów dopasowania linii prostej i wyznacza się parametry i oraz