Holandii i Belgiihttp://media.longnow.org/files/2/REVIVE/BritishWildlifeVera.pdf.
Współcześnie koniki polskie użytkuje się przede wszystkim: jako konie wierzchowe, zwłaszcza w rekreacji – w rajdach i wycieczkach konnych, w hipoterapii – ze względu na charakter i pokrój, w lekkich zaprzęgach, w hodowli, jako rezerwa genetyczna, w pielęgnacji krajobrazu poprzez wypasanie.
Hodowla Rasa konik polski wykazuje bardzo duże podobieństwo do wymarłego dzikiego konia tarpana, lecz nie jest genetycznie tą samą rasą (chociaż poza Polską koniki polskie bywają określane mianem tarpan).
W miejscowości Szklarnia koło Janowa Lubelskiego od 1986 funkcjonuje ostoja konika biłgorajskiego, zajmująca się hodowlą zachowawczą tej rasy. Hodowlą zachowawczą zajmuje się też gospodarstwo rolne w Kobylnikach koło Poznania, gdzie znajduje się ponad 100 sztuk koników.
Głównymi ośrodkami hodowlanymi są: w warunkach rezerwatowych: Popielno, Roztoczański Park Narodowy, Biebrzański Park Narodowy, Stacja Doświadczalna w Stobnicy prowadzona przez Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu; w warunkach stajennych: Popielno, Stadnina Koni Racot Stado Ogierów Sieraków, Stadnina Koni Dobrzyniewo;