Muzajos (vel Musaios, Musée, Musaeus, Mousaíos, Muzajon, Muzeusz), gr. Μουσαίος – grecki poeta, gramatyk z drugiej połowy V wieku, uczeń Nonnosa z Panopolis, autor poematu erotycznego Hero i Leander (gr. Ta kath' Hīrō kai Leandron), kończącego się śmiercią kochanków; temat podejmowany przez wielu późniejszych poetów i muzyków.
Postać Kiedy humaniści włoscy dostali do rąk w 1494 roku pierwsze wydanie epyllionu Muzajosa (ukazało się prawie równocześnie we Florencji i Wenecji), uznali jego twórcę za ucznia mitycznego poety Orfeusza, równie mitycznego Muzajosa. Uznali go tym samym za najstarszego, zachowanego poetę greckiego, starszego nawet od Homera. Jeszcze w 1561 Giulio Cesare Scaligero w swej sławnej Poetyce, głosił chwałę kapłana attyckiego, przedhomerowego Muzajosa. Już jednak jego syn Joseph Justus Scaliger uznał ten jego pogląd za błędny. A Isaac Casaubon dostrzegł w poemacie pewne zapożyczenia od Nonnosa. Dopiero jednak ustalenie reguł heksametru nonniańskiego przez Johanna Gottfrieda Jakoba Hermanna w 1803 roku, pozwoliło jego następcom dowieść zależności Muzajosa od Nonnosa i umieścić go w drugiej połowie V wieku, a przed Pawłem Silencjariuszem, żyjącym w pierwszej połowie VI wieku, który w odpowiedzi (V 293) na epigram Agatiasza, mówi o zakochanym Leandrze, który co noc przepływa morską cieśniną.