zdobywając Lubatówkę, Rymanów, Besko, Odrzechową, Puławy, Wisłok Wielki, Czystohorb i Jasiel. 21 września toczyły się nadal walki w tym samym rejonie. Zajęto Teodorówkę, Duklę, Jasienkę, Szklary, Darów, Moszczaniec, Szczawne i Nowosiółki. 22 września walki toczyły się na południowy wschód od Sanoka. Zajęto Żernicę, Wołkowyję, Bukowiec, Terkę, Rajskie, Sokole, Teleśnicę Oszwarową, Polanę, Czarną, Galówkę, Mszaniec, Płoskie. 23 września zdobyto Tylawę i Teodorówkę. Później nastąpiła przerwa w natarciu, związana z dostawami zaopatrzenia. Ofensywę podjęto 25 września, zdobywając Jabłonki, Dołżycę, Krywe, Smerek, Wetlinę, Berehy Górne, Smolny i Łomną. 26 września zajęto Turkę, Radoszyce, Osławicę, Smolnik, Caryńskie, Bereżki, Dydiową, Boberkę, Jasienicę Zamkową i Jaworę. 27 września wojska radzieckie zdobyły Szczerbanówkę, Żubracze, Roztoki Górne, Ustrzyki Górne, Wołosate, Tarnawę, Ilnik. 28 września zajęto Łupków, Zubeńsko, Solinkę, Bukowiec, Tureczki, Borynię, Jabłonów, Zawadkę i Wolę Michową. 6 października 1944, z rana (około godz. 8) udało się pierwszym żołnierzom, przekroczyć Przełęcz Dukielską, jednak ciężkie walki trwały do 10 października 1944.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja wschodniokarpacka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.