db byłoby tą sama literą w co drugim rzędzie. Pisano na glinie, drewnie, papierze i welinie. W niektórych miejscach na Seklerszczyźnie używano rowaszu na nagrobkach słupowych jeszcze pod koniec XIX w. Pismo występuje w Panonii, na Morawach, w Siedmiogrodzie i Mołdawii.
Cyfry thumb|300px|Dwudzielny rabosz zapisany cyframi rowasz z miasta Gilian (Południowa Serbia) – Encykłopiedija sławianskoj fiłołogii, 1911, t. III, s. 31 Cyfra 1 2 3 4 5 10 50 100 1000 1998 Rowasz 6px 6px6px 6px6px6px 6px6px6px6px 13px 13px 13px 13px 13px 6px6px6px13px13px13px13px13px13px13px6px6px6px6px13px13px Ten sposób zapisu nieco się różnił na poszczególnych terenach. Cyfry rowaszu są podobne przede wszystkim do etruskich, ale również do wywodzących się z nich rzymskich. Po rozdzieleniu kija cyfry nie mogą być „oszukane”.
Zapisywano je na kijach zwanych rabosz, np. liczbę zwierząt, wysokość kontraktu czy wielkość udzielonej pożyczki. Dzielono je wzdłużnie, a każda ze stron transakcji otrzymywała jedną sztukę np. po redykach – unikano w ten sposób konfliktów z rozdzielaniem stada po upływie kontraktu.
System numeryczny w rowaszu najprawdopodobniej został przejęty już po przybyciu plemion seklerskich na tereny naddunajskie.