W tym samym roku z list koalicji Dom Wolności wystartował w wyborach parlamentarnych, uzyskując mandat senatora XV kadencji.
W 2007 opuścił Sojusz Narodowy, krytykując politykę lidera tego ugrupowania. Wraz z grupą działaczy AN założył nową partię pod nazwą Prawica. W 2008 bez powodzenia kandydował do parlamentu, rok później wprowadził swoje stronnictwo do Bieguna Autonomii. W 2010 został radnym Lacjum z ramienia bloku centroprawicy, w 2013 bez powodzenia ubiegał się o prezydenturę w regionie. W 2017 został przewodniczącym nowej partii pod nazwą Movimento Nazionale per la Sovranità, ustąpił z tej funkcji w 2018.
Powrócił do dziennikarstwa, od 2020 był zastępcą redaktora naczelnego „Il Tempo”, w 2022 przeszedł do redakcji „Libero”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy ministrowie zdrowia Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Urodzeni w 1959