Za II Rzeczypospolitej Lenin stał się przygranicznym miasteczkiem w województwie poleskim, w powiecie łuninieckim, siedzibą terytorialnie rozległej gminy Lenin, położonej na wschodnich rubieżach województwa i krajuGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV.1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.. W 1921 miejscowość liczyła 1520 mieszkańców, zamieszkałych w 225 budynkach, w tym 927 Żydów, 483 Białorusinów, 102 Polaków i 8 osób innej narodowościInnej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Lenin było 96 Rosjan, 7 Tatarów, 5 Estończyków, 5 Łotyszy, 1 Grek i 1 Litwin. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości. 928 mieszkańców było wyznania mojżeszowego, 540 prawosławnego, 44 rzymskokatolickiego i 8 ewangelickiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lenin (Białoruś) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.