miasteczko zostało spalone, co stało się ostateczną przyczyną upadku Włodawki.
W okresie międzywojennym miejscowość początkowo należała do gminy Przyborowo w powiecie brzeskim województwa poleskiegoGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.. Według spisu powszechnego z 1921 r. miasteczko i folwark Włodawka oraz stacja kolejowa Przyborowo liczyły w sumie 25 domów. Mieszkały tu 292 osoby: 152 mężczyzn, 140 kobiet. Pod względem wyznania dominowali żydzi (271), ponadto w tych trzech łącznie spisanych jednostkach osadniczych żyło 11 rzymskich katolików, 9 prawosławnych i 1 grekokatolik. Również pod względem narodowościowym dominowali Żydzi (271), oprócz tego 12 osób deklarowało narodowość polską, 7 – białoruską, a 2 – rosyjską. W 1928 roku wraz z całą gminą Przyborowo weszła w skład gminy Domaczów.. Włodawka była jednym z najmniejszych miasteczek woj. poleskiego, a w pewnym momencie została uznana za wieś, znalazłszy się w defensywie w stosunku do posiadającej lepsze warunki komunikacyjne TomaszówkiS.E. Michalski, Włodawa. Monografia statystyczno-gospodarcza, Lublin 1939, s.