W tym momencie młodzieniec mógł już wejść w szeregi innych rycerzy, a ci przypinali mu ostrogi, która to czynność nie była jednak już zaliczana do religijnej części ceremonii.
Zachowany jako pierwszy w Polsce opis pasowania odnosi się do Bolesława Krzywoustego, który odebrał swój pas i miecz od ojca, księcia Władysława Hermana. Uroczystość odbyła się 15 sierpnia 1100 roku, w święto Wniebowzięcia NMP; wraz z synem Władysław Herman pasował jeszcze tego dnia wielu jego rówieśników.
Współczesną kontynuacją tej tradycji jest mianowanie na pierwszy stopień oficerski słuchaczy szkół oficerskich – podchorążych.
Ceremonię w zakonach rycerskich, odprawianą przy przyjmowaniu nowych członków, gdy wielki mistrz obejmował nowicjusza, kładąc mu ręce na szyi nazywano też akoladą (łac. ad collum 'na szyi'); w szerszym znaczeniu termin ten oznacza ceremonię pasowania na rycerza.
Bibliografia
Szymon Wrzesiński: Tajemnice rycerzy. Życie codzienne śląskich feudałów. wyd. REPLIKA, Zakrzewo 2008. Urszula Świderska: Kultura rycerska w średniowiecznej Polsce. Zielona Góra 2001.
Kategoria:Rycerstwo Kategoria:Historia wojskowości