Szerzej wypowiedział się na temat swoich związków z Podlasiem w tomiku Neherbowyji heneałohiji (1988), które Bohdan Bojczuk określił jako wyrażenie pamięci i przeszłości emocjami duszy i sercaBojczuk B., Pamjat’ mynułoho. Do zbirky Jurija Hawryluka „Neherbowiji heneałohiji”[w:] „Ukrajinśkyj literaturnyj prowułok”, Lublin 2007, t. 7, s. 199–204.. Natomiast poglądy Jurija Hawryluka o historii i kulturze Podlasia widoczne są w jego późniejszych publikacjach. W roczniku drugiego obiegu „Nasz hołos” (1983–1988) poeta wyraził głębokie zamiłowanie do przeszłości. W niniejszym roczniku zawarł również swoje credo literackie mówiące, że element świadomościowy nie jest dany raz na zawsze, ale że trzeba go pielęgnować i rozwijaćKarabowycz T., „Nasz Hołos” (1983-1988), Zbirnyk neformalnoho Poetycznoho objednannja „Pidlaszszja”, [w:] „Ukrajinśkyj literaturnyj prowułok”, Lublin 2008, t. 8, s. 164–174.. Wówczas w latach 80. ten pogląd reprezentowali inni autorzy rocznika Iwan Ihnatiuk, Iwan Kiryziuk, Sofija Saczko, Iwan Chwaszczewski oraz Jewhenija Żabińska.
Nagrody W 2007 roku był w gronie laureatów kijowskiej Nagrody imienia Dmytra Nytczenki, wręczanej za osiągnięcia w popularyzacji ukraińskiego słowa drukowanego. W 2009 r.