Dawid z głową Goliata – obraz włoskiego malarza barokowego Caravaggia, jedno z ostatnich dzieł artysty, prawdopodobnie wysłane kardynałowi Scipione Borghese z prośbą o ułaskawienie.
W 1606, znany z gwałtownego charakteru Caravaggio dopuścił się zbrodni, zabił w pojedynku, prawdopodobnie nieumyślnie, młodego mężczyznę, Ranuccio Tomassoniego. Konsekwencją tego czynu był wyrok śmierci i trwająca cztery lata ucieczka przed wyimaginowanymi i realnymi wrogami. Artysta wyjechał początkowo do Neapolu, później na Maltę i na Sycylię, cały czas zabiegając o uniewinnienie. Płótno Dawid z głową Goliata przekazane kardynałowi Scipione Borghese mogło przekonać możnego wielbiciela sztuki do wydania aktu łaski.
Opis Obraz przedstawia Dawida trzymającego w lewej ręce odciętą głowę Goliata. Tytułowa postać wyłania się z głębokiego mroku i staje w ostrym świetle, w prawej ręce trzyma nagi miecz, na którym widoczna jest inskrypcja „H-AS OS”, stanowiącą skrót łacińskiego przysłowia Humilitas occidit superbiam (Pokora zabija dumę)Szpada w języku włoskim to spada i uważa się, iż może się odwoływać do jego przyjaciela Lionella Spady. Giles Lambert: Caravaggio. Warszawa: Edipresse, 2005. .. Ciało Dawida oświetlone jest ukośnie silnym strumieniem światła, które eksponuje lewe ramię unoszące głowę pokonanego olbrzyma.