Uzyskał tam kolejno stopnie naukowe doktora w 1962 roku (na podstawie pracy Zróżnicowanie czołowych lekkoatletów polskich napisanej pod kierunkiem Adama Wanke) oraz doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie antropologii w 1973 roku, na podstawie pracy Zastosowanie analizy wielocechowej do zagadnień wzrastania osobniczego na materiale z badań ciągłych dziewcząt wrocławskich w wieku 8–11 lat. Zajmował tam początkowo stanowisko asystenta, od 1962 adiunkta, a od 1973 roku docenta. W 1987 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1990 roku profesorem zwyczajnym. W tym samym roku prezydent Polski Wojciech Jaruzelski nadał mu tytuł profesora nauk przyrodniczych.
Od samego początku zaangażowany był w rozwój Akademii Wychowania Fizycznego, pełniąc w niej najważniejsze funkcje. Do 2002 roku był kierownikiem Katedry Antropologii i Biometrii, dziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego w latach 1973–1976, a w 1981 roku powołano go na rektora tej uczelni. Został zmuszony do ustąpienia ze stanowiska w czasie stanu wojennego, kiedy stanął po stronie relegowanych studentów. W latach 1998–2000 pełnił funkcję prorektora do spraw nauki i współpracy z zagranicą [on-line] [dostęp: 15.10.2013].