Brama Starotoruńska – jedna z ośmiu bram Starego Miasta, która niegdyś znajdowała się w okolicy skrzyżowania obecnych ulic Fosa Staromiejska i Pod Krzywą Wieżą z ulicą Kopernika zamykając tę ostatnią. Rozebrana pod koniec XIX wieku.
Historia Brama została wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku. Była pierwszą bramą wybudowaną w pierścieniu murów średniowiecznego Torunia, a zarazem jedyną bramą Starego Miasta wychodzącą w kierunku zachodnim.
W 1429 roku, dla wzmocnienia obrony bramy, wybudowano barbakan projektu mistrzów Anzelma i Mikołaja Vynkentzayla. W 1635 roku część bramy uległa zawaleniu.
Barbakan Starotoruński, podobnie jak Chełmiński uległ zniszczeniu podczas tragicznego dla Torunia oblężenia przez wojska szwedzkie Karola XII w 1703 roku – został wysadzony. Brama przetrwała aż do drugiej połowy XIX wieku i została rozebrana z polecenia władz pruskich, prawdopodobnie w 1887 roku. Ostatecznie niwelację terenu po barbakanie zakończono na początku 1920 r. Zachowały się jedynie fragmenty szyi bramnej, murów fosy barbakanu i murów fosy pomiędzy dawną bramą a Krzywą Wieżą.
W miejscu fosy, w bezpośrednim sąsiedztwie dawnej bramy, znajduje się fontanna.