Dobrze zorganizowane i uposażone służby Puszczy Białowieskiej wielokrotnie wykazywały się oddaniem dla jej ochrony. W 1639 roku odnotowano, że osocznikami zarządzał leśniczy białowieski rezydujący w dworze Jamno na południowych obrzeżach Puszczy. Leśniczemu podlegało czterech starszych osoczników-dziesiętników i 277 osoczników mieszkających w 10 wsiach na obrzeżach Puszczy (Orzeszkowo, Policzna, Omelaniec, Daszewicze, Podomsza, Dmitrowicze, Czarnaki, Fałowo, Kletna i Radecka Wola).
Osocznicy w Puszczy Białowieskiej byli rozmieszczeni nierównomiernie. W kwaterze Orzeszkowskiej było ich – 122, w Dmitrowskiej – 101, Fałowskiej – 54. W 1795 r. Puszczy strzegło 16 osoczników. Pod koniec XVIII w. stopniowo zastępowali ich strzelcy i gajowi dozorujący przyznane im tereny leśne.
Po III rozbiorze Rzeczypospolitej zarząd lasów objął Departament leśny „Adminirałtejstw kolegii” (1798). Zapoczątkowano wówczas rosyjski system gospodarki w lasach.
Zobacz też Straż Hajnowska Hajnówka
Przypisy
Bibliografia
Białostocczyzna (1/1993, s. 5)
Linki zewnętrzne Ochrona i łowy: Puszcza Białowieska w czasach królewskich
Kategoria:Urzędy staropolskie Kategoria:Urzędy ziemskie Kategoria:Puszcza Białowieska