Repolaryzacja przedsionków jest niewidoczna w zapisie EKG, gdyż występuje w trakcie czasu trwania depolaryzacji komór, co w EKG odpowiada załamkom QRS. Ewentualne wychylenia linii izoelektrycznej są całkowicie schowane w QRS-ach. Repolaryzacja rozpoczyna się od miejsca pierwszego pobudzenia, to jest od okolic węzła przedsionkowo-komorowego. Przebiega w tym samym kierunku co depolaryzacja, ale wektor siły elektromotorycznej jest skierowany ku górze i na prawo, czyli w kierunku przeciwnym.
Warunki prawidłowe thumb|right|300px|Animacja przedstawiająca zależność pomiędzy szerzeniem się fali pobudzenia w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym serca oraz mięśniówce przedsionków i komór a poszczególnymi elementami zapisu EKG W warunkach prawidłowych załamek P jest dodatni w odprowadzeniach: I II aVF V3-V6 Zwykle dodatni w: III (rzadko płaski, dwufazowy lub ujemny) V2 (rzadko dwufazowy lub ujemny) Ujemny: aVR W odprowadzeniu aVL jest przeważnie płaski (może być również w linii izoelektrycznej lub dodatni), a w V1 zmienny (może był ujemny, dodatni, płaski lub dwufazowy).
Czas trwania prawidłowego załamka P wynosi zwykle mniej niż 0,12 s (zwykle 0,04-0,11 s), a amplituda jest nie wyższa niż 2,5 mm (0,25 mV) w odprowadzeniach kończynowych i 3 mm (0,3 mV) w odprowadzeniach przedsercowych.