Patologia ZałamekOpisWystępowanieMorfologiaPoniższe grafiki są jedynie schematami nieoddającymi w sposób szczegółowy poszczególnych zależności i proporcji pomiędzy składowymi zapisu EKG. Ich celem jest jedynie zaznaczenie wyglądu poszczególnych patologii dotyczących załamka P. W przypadku trzepotania i migotania przedsionków nie ukazano występujących w tym przypadku zespołów QRS. Niska amplituda załamkówPłaskie załamki o niewielkiej dodatniej amplitudzie w stosunku do linii izoelektrycznej (może to być wariant normy). zwiększona aktywność układu przywspółczulnego przemieszczenie rozrusznika z górnej części węzła zatokowo-przedsionkowego do jego części dolnej lub do niższych części układu bodźcotwórczego znajdujących się w obrębie prawego przedsionkaPlik:Plaski zalamek P.svg Wysoka amplituda załamkówWysokie załamki P, ale o amplitudzie nieprzekraczającej wartości prawidłowych (może to być wariant normy). zwiększona aktywność układu współczulnegoPlik:P pulmonale.svg P pulmonaleWysokie, kończyste załamki P o amplitudzie przekraczającej 2,5 mm w II, III, aVF. Ujemne załamki P w aVL. przerost prawego przedsionkaPlik:P pulmonale.svg P mitraleSzerokie, dwuszczytowe załamki P w I i II. Dwufazowy załamek P w V1 o przewadze fazy ujemnej.