Na teren obozu siostra Maria przenosiła między innymi korespondencję, nielegalną prasę, lekarstwa, broń, materiał wybuchowy potrzebny na wypadek zbrojnego powstania w obozie, trucizny na własny użytek więźniów w przypadku nieudanej ucieczki, a także dla wykonania zamachów na SS i agentów Gestapo. W ostatnim okresie działalności obozu, wkrótce przed wkroczeniem Armii Czerwonej, udało się jej wynieść z obozu dwie grube książki ze spisami więźniów i w ten sposób ocalić resztkę palonych już przez SS dokumentów obozowych.
Po wojnie Po kapitulacji Niemiec Maria Stromberger została aresztowana i osadzona w polskim więzieniu. Stamtąd napisała list do byłych więźniów obozu i na skutek ich interwencji została wypuszczona na wolność. Oskarżona o zabijanie więźniów Auschwitz zastrzykami fenolu w serce, została oczyszczona z zarzutów dzięki wstawiennictwu byłych więźniów. W 1947 uczestniczyła jako świadek w procesie personelu zarządzającego KL Auschwitz m.in. komendanta obozu Rudolfa Hoessa.
Była wielokrotnie zapraszana do Polski przez byłych więźniów KL Auschwitz. Zmarła 18 maja 1957 w Bregencji.
W 2026 jej imieniem została nazwana jedna z ulic w Rzeszowie.
Przypisy