Jako ligandy modyfikujące aktywność katalityczną związków metaloorganicznych, analogicznie do ligandów cyklopentadienylowych są one rzadko stosowane gdyż: trudniej jest je otrzymać ligand arenowe mają gorszy efekt stabilizujący nie można otrzymać kompleksów typu "bent" – które są na ogół najbardziej efektywnymi katalizatorami nie występuje w nich efekt "poślizgu" ligandu – który również jest często przydatny w katalizie w przypadku ligandów cyklopentadienylowych. Czasami jednak ligandy arenowe są stosowane w katalizatorach, gdy do uzyskania stabilnego związku bardzo potrzebny jest ligand dostarczający do układu dokładnie 6 elektronów (cyklopentadienylowy dostarcza maksymalnie 5).
Przyłączanie metali do arenów przez wiązanie π-d przydaje się jednak do ułatwiania wbudowywania grup do samych arenów, gdyż metal "uczula" je na atak nukleofilowy umożliwiając zajście wielu reakcji, które inaczej nie byłyby możliwe. Np:
Plik:Arene substitution reaction.png
Polimeryczne kompleksy arenowe tzw. "multidecker" – znalazły zastosowanie jako materiały przewodzące prąd elektryczny – tzw. druty molekularne:
Plik:Mutidecker arene complex.png
Kategoria:Związki metaloorganiczne