Czarna Ręka ( / Crna Ruka) – serbska organizacja konspiracyjna założona w sierpniu 1901 w Belgradzie przez grupę serbskich nacjonalistów, w tym oficerów serbskiej armii. 22 maja 1911 ci sami oficerowie założyli organizację „Zjednoczenie albo Śmierć” (Ujedinjenje ili Smrt), choć zwyczajowo używano starej nazwy „Czarna Ręka”. Najgłośniejszą akcją organizacji był zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, który doprowadził do wybuchu I wojny światowej.
Organizacją kierował płk Dragutin Dimitrijević ps. „Apis”, szef serbskiego wywiadu wojskowego. W jej skład wchodzili: Ilija Radivojević, Bogdan Radenković, Čedomiľ A. Popović, Velimir S. Vemić, Vojislav Tankosić, Ilija M. Jovanović, Milan Vasić i Milan G. Milovanović. Jej programem było wyzwolenie Serbów spoza Serbii (czyli z Austro-Węgier i Imperium Osmańskiego) i zjednoczenie wszystkich ziem serbskich w ramach Królestwa Serbów. Program ten zawierał się w jej oficjalnej nazwie z 1911 roku – „Zjednoczenie albo śmierć”. „Czarna Ręka”, z centralą w Belgradzie, zajmowała się propagandą oraz organizowała walkę przeciw Austro-Węgrom na terenie Bośni. W jej szeregach w 1914 było ok.