Ostatecznie również Kongres USA zdecydował się na obcięcie funduszy i pod tą presją stwierdzono potrzebę wprowadzenia niezależnej kontroli projektów prowadzonych przez Bank Światowy.

Konsekwencje ekonomiczne, społeczne i środowiskowe Wśród najważniejszych konsekwencji projektu są:    Polepszenie dostępu do wody pitnej dla około 25 milionów mieszkańców indyjskiego regionu Gujarat;    Irygację i polepszenie nawodnienia prawie 18 tysięcy kilometrów kwadratowych powierzchni;    Zapewnienie ochrony przeciwpowodziowej dla ponad 400 tysięcy osób (obszar 210 wsi i miasta Bharuch);    Zwięszeknie ilości produkowanej energii;    Prawie milion nowych miejsc pracy związanych z realizacją i obsługą infrastrukturalną projektu;    Pośrednie oddziaływanie projektu na tworzenie nowych miejsc pracy, oraz rosnącą dynamikę rozwoju gospodarczego regionu.    Konsekwencją realizacji projektu stało się przesiedlenie prawie 360 tysięcy osób (około 40 tysięcy rodzin). Środowiskowe konsekwencje inwestycji, oraz towarzyszące jej przesiedlenia ludności, stały się przyczyną długotrwałych protestów i batalii prawnych. W pochodzącym z 2000 roku orzeczeniu Indyjski Sąd Najwyższy uznał ostatecznie realizację projektu za zasadną.