Wacław I zatorski (ur. ok. 1414, zm. przed 29 lipca 1468), książę oświęcimski w latach 1433/4-1445, książę zatorski w latach 1445–1468.
Wacław I był najstarszym synem księcia oświęcimskiego Kazimierza I i Anny żagańskiej.
Wywód genealogiczny
W chwili śmierci ojca w 1433 lub 1434 był już wystarczająco dorosły, by samodzielnie objąć rządy i przejąć opiekę nad znacznie młodszym rodzeństwem: Przemysławem i Janem IV.
Z nieznanych przyczyn nie wziął osobiście udziału w zjeździe książąt i możnych w Będzinie 15 października 1434, gdzie rozpatrywano m.in. sprawę rozbojów na pograniczu małopolsko-śląskim, co jest tym bardziej dziwne, że była tam obecna jego macocha Małgorzata.
Nie znaczy to jednak, że książęta oświęcimscy unikali kontaktów z Polską, gdyż już 6 października 1438 w Toszku bracia zobowiązali się uznać Kazimierza Jagiellończyka królem czeskim, jeżeli podobny krok uczyni co najmniej dwóch innych książąt śląskich. W razie niedotrzymania umowy, na własność Polski miał przejść nadgraniczny Zator.