W dniu 28 lipca 1921 roku pierwszą osobą nagrodzoną Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej został chłop z guberni homelskiej – Nikita Mienczukow – za wybitne zasługi w zwalczaniu powodzi.
Pierwszym kolektywem nagrodzonym orderem były zakłady zbrojeniowe w Tule, którym nadano order decyzją z dnia 25 kwietnia 1921 roku za wykonanie planu produkcji karabinów i amunicji w okresie zagrożenia miasta ze strony białogwardyjskich wojsk dowodzonych przez Antona Denikina.
Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy nr 1 zostały nagrodzone Zakłady Putiłowskie w Leningradzie.
Ogólna liczba nadań do dnia 21 grudnia 1991 roku, kiedy to zakończono nadawanie orderu – wyniosła 1 224 590.
Opis odznaki orderu Order Czerwonego Sztandaru Pracy miał kształt owalny. Pierwotna forma orderu z 1928 roku została zmodyfikowana w 1936 roku. Podstawowym elementem było koło zębate, którego górna część była osłonięta sztandarem wykonanym z rubinowo-czerwonej emalii. Na sztandarze znajdował się złoty napis: CCCP (pol. ZSRR). W środkowej części umieszczony był pozłacany wizerunek sierpa i młota na planie elektrowni wodnej i mostu kolejowego. Woda poniżej mostu pokryta była niebieską emalią. Poniżej wizerunku godła państwowego znajdował się złoty półkolisty wieniec.