Kępa Bazarowa (dawniej również Małpi gaj) – wyspa w Toruniu, położona między Wisłą a jej odnogą Polską Wisłą (nazywaną również Małą Wisłą). Jej powierzchnia wynosi 71 ha, długość 2,65 km, maksymalna szerokość 438 m. 32,4 ha powierzchni wyspy stanowi rezerwat przyrody, będący lasem łęgowym.
Nazwa wyspy pochodzi z XIII wieku. Prawdopodobnie wywodzi się od zatrzymujących się na niej kupców. W średniowieczu wyspa stanowiła miejsce spotkań i rozrywki. Na wyspie mieszkali przede wszystkim partacze, nielegalni rzemieślnicy konkurujący z rzemieślnikami należącymi do cechów oraz prostytutki przepędzane na wyspę przez radę Torunia. Partacze osiedlający się w XVII i XVIII wieku pochodzili ze Świecia, Brodnicy i Bydgoszczy. Ze względu na pobyt prostytutek, nazywanych małpami, wyspa była nazywana Małpim gajem. Proceder przepędzania kobiet zajmujących się nierządem trwał do XVII wieku.
1 lutego 1411 roku na wyspie zawarto I pokój toruński. W 1497 roku rozpoczęła się budowa mostu, który miał połączyć wyspę z Toruniem. Most oddano do użytku w 1500 roku.