Order „Znak Honoru” () – ustanowiony uchwałą Centralnego Komitetu Wykonawczego Związku Radzieckiego z 25 listopada 1935 roku.

Order mógł być nadawany kilkakrotnie. Najwięcej – czterokrotnie – został odznaczony tym orderem gen. płk Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego – Nikołaj Czerwiakow.

22 sierpnia 1988 roku zmieniono nazwę orderu na „Order Honoru” (), ale pod starą nazwą był on nadawany do 23 grudnia 1988 roku. Ostatnimi nagrodzonymi Orderem „Znak Honoru” 23 grudnia 1988 roku byli Polacy: Natalia Kowalska – wykładowczyni Uniwersytetu Warszawskiego, Roman Muranyi – dziennikarz i Hanna Prokopczuk – redaktor Polskiej Agencji Interpress (za aktywny udział w tworzeniu książki pt. „Pamięć”).

Do 1991 roku (rozwiązanie Związku Radzieckiego), kiedy to zakończono definitywnie nadawanie orderu – liczba nadań wyniosła 1 580 850.

Statut orderu Order został ustanowiony dla nagradzania wybitnych zasług w dziedzinie produkcji, działalności naukowo-badawczej, społeczno-kulturalnej, sportowej oraz w innych sferach działalności państwowej i społecznej.