Flupy z pizdy – wiersz poety Zbigniewa Sajnoga opublikowany w 1991 roku w czasopiśmie literackim „brulion”. Wiersz wywołał sprzeczne reakcje – z jednej strony falę krytyki i sprzeciw przeciwko wulgarności w poezji, a z drugiej strony podkreślano jego znaczenie i wpływ na twórców „brulionu”.
Odbiór Wiersz sprowokował kolejną falę krytyki skierowaną przeciwko „brulionowi” oraz gorące polemiki. Wyrażano zaniepokojenie, że taki może być element przyszłości polskiej poezji. Niektórzy recenzenci literaccy zarzucali autorowi, że tego typu poezja pośrednio decyduje o języku: „w ten sposób pod pretekstem walki z nijakością i obłudą roztacza się obszar zdziczenia” – pisał Tomasz Miłkowski. Maciej Krassowski nazwał atmosferę tego i podobnych wierszy bagienkiem, „w którym przegląda się dramatycznie poezja poszukując swojego adresata”.
Utwór nazwano skandalicznym i niegodnym literatury, natomiast jego tytuł i autor funkcjonowały jako metonimie złego smaku, grafomaństwa i wulgarności. Wydruk wiersza wykorzystywano ironicznie przeciwko redaktorowi czasopisma, Robertowi Tekielemu. M. Moryń oceniła wiersz jako przejaw poezji wulgarnej, której autor po latach jedynie tli się w pamięciach niektórych polonistów.