W związku z tym, że dostęp do dóbr, o które rywalizują państwa, jest ograniczony dochodzi do konfliktów między nimi, a jedyną drogą by ich uniknąć ma być dążenie do stanu równowagi sił (starają się ją ustanowić państwa działając samodzielnie, a w przypadku państw o podobnej kulturze i ideologii jako narzędzia utrzymywania stanu równowagi realizm nie wyklucza całkowicie roli sojuszów i dyplomacji)Devetak, Richard, ed. (2012). An introduction to international relations (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press. pp. 36–41. ISBN 978-1-107-60000-3.. Zgodnie z założeniami tej koncepcji tylko w takich warunkach państwa zaniechają wzajemnego konfliktu w obawie przed odwetem i jego konsekwencjami.
Przedstawicielami realizmu klasycznego są Reinhold Niebuhr i Hans Morgenthau. Neibuhr przedstawia rozwój człowieka jako walkę między dziećmi światła (siły demokratyczne) a dziećmi ciemności (siły totalitarne). Człowiek jest niedoskonały, a dzieci światła optymistyczne wręcz "naiwne". Podczas walki dzieci światła nabiorą pewnych cech, siły i wiedzy dzieci ciemności.The Children of Light and the Children of Darkness A Vindication of Democracy and a Critique of Its Traditional Defense, Reinhold Niebuhr, 1944 Dążenie do maksymalnej potęgi prowadzi do moralnej dwuznaczności i imperializmu.