W ujęciu węższym za mikropłatność uważa się tylko płatności elektroniczne o bardzo małych, nawet kilkugroszowych kwotach (bądź w równowartości najniższych jednostek w innych walutach). Takie mikropłatności są wykorzystywane głównie przy zakupach w grach komputerowych lub w sklepach internetowych, w tym przy płatnościach za dostęp do dóbr elektronicznych: muzyki, filmów, artykułów z gazet, gier. Mikropłatności mogą być tutaj realizowane za pośrednictwem różnych bezgotówkowych instrumentów płatniczych (np. karta płatnicza, przelew) i różnych kanałów elektronicznych (np. bankowość elektroniczna, telefon komórkowy). Oprócz wartości transakcji, głównym wyróżnikiem mikropłatności w węższym ujęciu, zwłaszcza w ramach gier komputerowych, jest czas realizacji płatności – kupujący otrzymuje nabywane towary w wielu przypadkach natychmiast po dokonaniu płatności, zazwyczaj za pomocą tzw. „jednego kliknięcia”. Inną zaletą mikropłatności – zarówno z punktu widzenia sprzedającego, jak i kupującego jest to, że klient – z reguły w czasie dokonywania płatności nie opuszcza strony internetowej sklepu. Jest to szczególnie ważne, np. dla uczestników gier sieciowych, w których dokupienie dodatkowych usług nie wymaga przerwania rozgrywki. Dokonany w ten sposób zakup jest bardziej impulsywny, na czym z kolei korzystają sprzedający.