Erwin Feliks Wilczek (ur. 20 listopada 1940 w Wirku, zm. 30 listopada 2021 Aulnoy-lez-Valenciennes) – polski piłkarz, reprezentant Polski, wielokrotny mistrz Polski, trener. Nadano mu przydomek boiskowy „Biba”; z wykształcenia technik górniczy.
Kariera Grał na boisku na pozycjach napastnika, pomocnika i rozgrywającego. Karierę rozpoczynał w klubie Wawel Wirek Ruda Śląska, w 1954 przeszedł do Zrywu Chorzów. W latach 1959–1973 bronił barw Górnika Zabrze; przez piętnaście sezonów wystąpił w 293 meczach ligowych, w innych oficjalnych rozgrywkach (Puchar Polski, europejskie puchary, Puchar Ligi) zaliczył dalsze 101 meczów. W spotkaniach polskiej ekstraklasy strzelił 96 bramek. Odniósł wraz z Górnikiem szereg sukcesów – 9 tytułów mistrza Polski (1959, 1961, 1963–1967, 1971, 1972), 6 Pucharów Polski (1965, 1968–1972), finał Pucharu Zdobywców Pucharów (1970).
W latach 1961–1969 wystąpił w 16 oficjalnych meczach reprezentacji Polski, zdobywając w nich 2 bramki. Reprezentował także barwy narodowe w kadrze juniorów jeszcze jako piłkarz Zrywu Chorzów.