W 1935 u Clouzota zdiagnozowano gruźlicę, co zmusiło go do spędzenia prawie pięciu lat w sanatoriach we Francji i Szwajcarii. Będąc przykutym do łóżka, Clouzot nieprzerwanie czytał i studiował technikę tworzenia opowiadań, by dopracować swoje scenariusze. W okresie choroby otrzymywał wsparcie finansowe i psychiczne od rodziny i przyjaciół. Gdy opuścił sanatorium i powrócił do Paryża, trwała już II wojna światowa, która miała ogromny wpływ na francuską kinematografię, ponieważ wielu producentów w obawie przed nazizmem ratowało się ucieczką z kraju.
Problemy zdrowotne uchroniły Clouzota przed służbą w wojsku. W 1939 poznał Pierre’a Fresnaya, już wtedy znanego i cenionego we Francji aktora. Napisał dla niego scenariusz do Le Duel, reżyserskiego debiutu Fresnaya, jak i dwie sztuki: On prend les mêmes zagraną w grudniu 1940 oraz Comédie en trois actes zagraną w 1942. Pomimo pisania sztuk i scenariuszy, problemy finansowe Clouzota były na tyle duże, że uciekał się do próby sprzedaży swojego tekstu francuskiej piosenkarce Édith Piaf, która odmówiła jego zakupu. W efekcie inwazji Francji przez III Rzeszę i jej okupacji, w październiku 1940 na terenie Francji powstała sterowana przez niemiecki rząd wytwórnia filmowa Continental Films.