Alfred Grevin był przeciwny jego produkcji, argumentując to zbyt niebezpiecznym głównym wątkiem filmu. Produkcja była wielkim sukcesem we Francji, z widownią blisko 250 tysięcy w ciągu kilku miesięcy po jej premierze. Pomimo tego Kruk wywołał kontrowersje ze strony prawicowego rządu Vichy, lewicowej prasy ruchu oporu i Kościoła katolickiego. Kościół uważał film za „bolesny i ciężki, stale chorobliwy w swej złożoności”. Prasa Vichy nazwała go antytezą ideologii Révolution nationale (pol. rewolucja narodowa) i żądała zakazu jego emisji ze względu na jego niemoralne wartości. Prasa antyfaszystowskiego oporu uznała Kruka za nazistowską propagandę z powodu ukazywania negatywnego wizerunku francuskiej ludności. Dwa dni przed premierą Kruka wytwórnia Continental zwolniła Clouzota.
Po wyzwoleniu Francji Clouzot wraz z kilkoma innymi reżyserami został oskarżony i osądzony za kolaborację z nazistami. Wyrokiem był dożywotni zakaz jakiegokolwiek udziału w tworzeniu filmu. Reżyser otrzymywał listowne wsparcie od niezgadzających się z wyrokiem sądowym twórców filmowych i aktorów Jeana Cocteau, René Clair, Marcela Carné oraz Jean-Paula Sartre. Później wyrok został skrócony do dwóch lat.