Pod płaszczem Marii, po prawej stronie, na marmurowym postumencie stoi mały Jan Chrzciciel, trzymający swój nieodłączny atrybut – krzyż. Na nim znajduje się proporzec z napisem ECCE / AGNUS / DEI / ECCE / Q (VI) Toll / IT P (ECaTT) M (VNDI) (Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata). Obok klęczy jego matka – św. Elżbieta.
Po lewej stronie, w czarnej zbroi klęczy sam zleceniodawca Francesco Gonzaga, margrabia Mantui. Spogląda dziękczynnym wzrokiem na Marię, która błogosławi go gestem prawej ręki. Stojący koło niego św. Michał, przytrzymuje koniec jej szaty, okrywając nim Gonzagę. Święty trzyma miecz, który w ikonografii stanowi jego atrybut. Za św. Michałem widać głowę św. Andrzeja z krzyżem, który symbolizował jego śmierć. Święty Andrzej był patronem Mantui.
Nad głową Madonny znajduje się koło ozdobione motywem słońca, będące godłem rodu Gonzagów. Bezpośrednio nad postaciami, na środku wisi koral. W średniowieczu uważano go za talizman, pomagający rycerzowi w walce i w zwycięstwie. Kolor czerwony może nawiązywać do krwi Chrystusa, którego krople przechowywano w Mantui. Wszystkie postacie stoją pod pergolą, ozdobioną girlandami owoców i kwiatów, przypominającą raj.
Przypisy