Wielokrotnie brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a w maju 1985 został wyniesiony do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera kościoła Santa Sofia a Via Boccea.
31 marca 1991, w związku z legalizacją Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego w USRR, uroczyście powrócił do Lwowa, by objąć obowiązki arcybiskupa większego Lwowa i zwierzchnika Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej na Ukrainie.
W 1996, w związku ze stanem zdrowia, otrzymał koadiutora w osobie Lubomyra Huzara.
Zobacz też Zwierzchnicy Kościoła greckokatolickiego (Ukraińskiej Cerkwi greckokatolickiej)
Przypisy
Bibliografia Internetowy słownik biograficzny kardynałów Salvadora Mirandy Владика Мирослав Іван Любачівський
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Innsbrucku Kategoria:Absolwenci Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego Kategoria:Biskupi lwowscy (Kościół greckokatolicki) Kategoria:Honorowi obywatele Lwowa Kategoria:Honorowi obywatele Tarnopola Kategoria:Kardynałowie Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego Kategoria:Ukraińscy kardynałowie Kategoria:Biskupi Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego Kategoria:Pochowani w soborze św. Jura we Lwowie Kategoria:Kardynałowie z nominacji Jana Pawła II Kategoria:Ludzie urodzeni w Dolinie Kategoria:Ludzie związani z Sion Kategoria:Absolwenci uczelni w Szwajcarii Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2000