Ostatnie lata życia spędził w przygnębieniu i ciężkiej chorobie. Mimo to nie zaprzestawał pracy. Gdy nie mógł już utrzymać pióra w ręku, dyktował synom swoje utwory literackie, artykuły publicystyczne i studia naukowe. Już w czasie I wojny światowej, wkrótce przed śmiercią, podyktował wiersz Nie milcz wymierzony przeciw bezsensownej rzezi i szowinistycznym nastrojom. Zmarł we Lwowie, został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.
Dorobek pisarski Iwan Franko napisał przeszło 5 tysięcy pozycji bibliograficznych. Należą do nich: wiersze i poematy, powieści i nowele, dramaty, przekłady z literatur obcych na język ukraiński i z literatury ukraińskiej i rosyjskiej na języki obce, studia naukowe w języku ukraińskim, polskim, rosyjskim, niemieckim, czeskim, francuskim, angielskim i węgierskim, wydania tekstów literatury staroruskiej i zbiory oryginalnej twórczości poetyckiej ludu ukraińskiego, tysiące artykułów publicystycznych, obejmujących najszerszy zakres zagadnień społecznych, politycznych, ekonomicznych i ogólnokulturalnych.
Poważną część prac (ponad 1200) literackich, naukowych i publicystycznych napisał Franko i ogłosił po polsku.