Zielony Balonik – pierwszy polski kabaret literacki, założony przez krakowskich poetów, pisarzy i plastyków w cukierni Apolinarego J. Michalika (zwanej Jamą Michalikową) w październiku 1905 roku, działający do 1912 roku (sporadycznie wystawiano przedstawienia do 1915 roku).
thumb|240px|Kazimierz Sichulski, Kabaret Zielonego Balonika, 1908 thumb|240px|Zaproszenie do Zielonego Balonika (rys. Kazimierza Sichulskiego) thumb|Zaproszenie do Zielonego Balonika (autor: W. Wojtkiewicz) Historia Wokół powstania pierwszego polskiego kabaretu literackiego narosło wiele legend i mitów. Według Adama Grzymały-SiedleckiegoGrzymała-Siedlecki Adam, Ludzie Zielonego Balonika, [w:] Dymek z papierosa, czyli wspomnienia o scenach, scenkach i nadscenkach. Pod red. Kazimierza Rudzkiego. Warszawa 1959. pomysłodawcami byli Edward Żeleński (brat Boya), Stanisław Kuczborski i Jan August Kisielewski. Według Boya-Żeleńskiego pierwszą osobą, która zainicjowała kabaret, był KisielewskiBoy-Żeleński Tadeusz, Legenda Zielonego Balonika z perspektywy ćwierćwiecza, [w:] Boy-Żeleński Tadeusz Znaszli ten kraj?... Wstęp: T. Weiss. BN I, 246. Wrocław 2004, s. 244–245.. Sam Boy nie brał udziału w stworzeniu kabaretu – dołączył do zespołu dopiero później.