Meta – polski czarno-biały telewizyjny film fabularny z 1971 roku, w reżyserii Antoniego Krauzego. Film zaliczany do tzw. półkowników, którego rozpowszechnianie zostało opóźnione przez cenzurę PRL-u.
Fabuła Opowieść o skutkach przypadkowego spotkania, w poczekalni dworca kolejowego, po latach dwóch kolegów, dawnych członków ZMP, z których każdy pokierował życiem na swój sposób.
Władysław Trzeciak i Kazimierz Kaczyński to dwie całkiem odmienne postacie. Pierwszy – zawsze spokojny i wyważony, założył rodzinę i ma nawet dwójkę dzieci. Lekkoduch Kazimierz „Kaczor” lubi imponować i być w centrum uwagi, a pieniądze zdobywa kombinując, nie zaś męcząc się uczciwą pracą.
„Kaczor” aktualnie poszukuje jakiejś "mety", czyli przygodnego miejsca do przejściowego zamieszkania. Władysław odpłatnie przygarnia go pod swój dach, choć żyje w bardzo skromnych warunkach. Ma kłopoty zawodowe, ponieważ przeciwstawia się oszustwom w swoim zakładzie pracy. Kazik ma spać w kuchni, na łóżku po babci.