Patriarchat Konstantynopolitański Początki prawosławia we Włoszech wiążą się z obecnością na terenie dzisiejszych Włoch greckich kupców. Pierwsza wzniesiona przez nich w 1573 cerkiew nosiła wezwanie św. Grzegorza i znajdowała się w Wenecji. Do 1797 funkcjonowała przy niej akademia teologiczna. Greccy kupcy i dyplomaci organizowali również cerkwie domowe oraz fundowali cerkwie, które jednak w swojej architekturze nie posiadały wyraźnych cech stylu bizantyjskiego. Dalszy wzrost liczby Greków we Włoszech miał miejsce po I wojnie światowej. Wzrost liczebności tej grupy sprawił, że w 1991 patriarcha Konstantynopola powołał do życia metropolię włoską i Egzarchat Europy Południowej z siedzibą w Wenecji. Jego katedrą jest sobór św. Jerzego w Wenecji. Według danych metropolii we Włoszech żyje ok. 150 tys. prawosławnych Greków.
Jedynie Patriarchat Konstantynopolitański posiada we Włoszech monastery. W Kalabrii funkcjonuje monaster św. Jana założony przez mnichów z góry Athos. Żeński klasztor Przemienienia Pańskiego działa w mieście Montaner.
Patriarchatowi Konstantynopolitańskiemu podlega też wikariat włoski, wchodzący w skład Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich. Do wikariatu należą 4 parafie i jeden żeński skit.