Kult right|thumb|Cerkiew Świętej Trójcy w Tarnogrodzie jest głównym ośrodkiem kultu św. Leoncjusza w PAKP Leoncjusz (Stasiewicz) był uważany za świętego jeszcze za życia. Jego nieformalny kult rozwinął się natychmiast po jego śmierci. W pobliżu jego grobu wybiło źródło, uznawane przez prawosławnych za obdarzone mocą leczenia chorób. Cerkiew uznaje również, że na grobie duchownego dochodziło do cudów.
W 1999 archimandryta Leoncjusz został przez biskupa iwanowskiego Ambrożego ogłoszony świętym czczonym lokalnie w eparchii iwanowo-wozniesieńskiej i kineszemskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W roku następnym Sobór Biskupów Patriarchatu Moskiewskiego zaliczył go do Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich z tytułem świętego mnicha wyznawcy. Cerkiew przypisuje mu dary uzdrawiania siłą modlitwy i widzenia przyszłości, w tym przewidzenia trzęsienia ziemi w Taszkencie, śmierci patriarchy Aleksego I, upadku komunizmu, odnalezienia relikwii św. Serafina z Sarowa, jak również momentu własnej śmierci. W Kościele Rosyjskim św. Leoncjusz otrzymał przydomek Michajłowski. Relikwie duchownego wystawione są dla kultu w cerkwi św. Michała Archanioła w Michajłowskim. mały|Polichromia w cerkwi św. Sofii Mądrości Bożej w Warszawie przedstawiająca św. Leoncjusza (prawy górny róg)