Również usunięto silniki hamujące i silniczki korekcyjne. W rakiecie noszącej roboczą nazwę GLV, zainstalowano układy zwielokrotnione. Wysokość konstrukcji wynosiła 33,2 metra, a całkowita masa startowa sięgała 154 ton.
Agena Agena była zmodyfikowaną wersją Ageny D. Był to górny stopień rakiety Atlas Agena D, którym po umieszczeniu na orbicie mogli sterować kontrolerzy z Ziemi albo astronauci z pokładu kapsuły Gemini. Sterowanie Ageną prowadzono za pomocą silniczków na sprężony azot, umieszczonych w tylnej części członu. Została odpowiednio zmodyfikowana by mogła służyć jako obiekt docelowy. Wyposażono ją w kołnierz cumowniczy. Układ napędowy był zdolny do wielokrotnego włączania i wyłączania w warunkach przestrzeni kosmicznej. Zainstalowano system łączności z urządzeniami radiolokacyjnymi statku.
Misje Program Gemini objął 12 lotów kosmicznych, w tym dwa próbne bezzałogowe. Loty bezzałogowe miały na celu przetestowanie statku kosmicznego oraz rakiety nośnej Titan II. Po nich nastąpiło dziesięć udanych misji załogowych.
Bezzałogowe Gemini 1 – pierwszy lot próbny Gemini Gemini 2 – lot suborbitalny, test osłony termicznej
Załogowe Gemini III 23 marca 1965
Virgil „Gus” Grissom, John W.