Otaczała go nawodniona fosa, a wjazd znajdował się po stronie zachodniej.
Najstarsza murowana faza obejmowała ceglany mur obwodowy posadowiony na kamiennym fundamencie oraz gotycki budynek mieszkalny przylegający do wewnętrznej strony muru. Brama wjazdowa była flankowana od południa przez prostokątną wieżę, pochodzącą prawdopodobnie z XIV wiekuJacek Pierzak, „Świerklaniec, st. 2, woj. katowickie, AZP 94-47/2”, „Informator Archeologiczny. Badania”, t. 30, 1996, s. 283–284, wersja cyfrowa..
Podczas przebudowy barokowej zabudowano wewnętrzny obwód murów, tworząc regularniejszy dziedziniec i zwarty układ rezydencjonalny. Neogotycka rozbudowa z XIX wieku objęła nowe skrzydła, wieże, krenelaże i historyzujące detale architektoniczne.
Badania architektoniczne i archeologiczne
W latach 1958–1959 Józef Frazik przeprowadził rozpoznanie architektoniczne ruin. Badania pozwoliły na identyfikację części średniowiecznych i nowożytnych faz budowli, odsłoniętych wskutek zniszczeń wojennych.
W latach 1995–1996 prowadzono badania archeologiczne pod kierunkiem Jacka Pierzaka z Państwowej Służby Ochrony Zabytków w Katowicach.