Konnych umieścił na obu skrzydłach.
Rzymski dowódca ustawił na pierwszej linii oszczepników, którzy mieli ranić słonie. W drugiej linii znaleźli się ciężkozbrojni piechurzy.
W pierwszej fazie bitwy słonie kartagińskie zostały skierowane na pole bitwy. Konnica kartagińska rozbiła dość szybko rzymską, natomiast na swoim lewym skrzydle Rzymianie odnieśli sukces, rozbijając kartagińskich najemników. Kartagińska jazda zdołała okrążyć rzymską armię. Z pola bitwy uratowało się tylko 500 Rzymian, w tym Regulus. Dostali się oni jednak szybko do niewoli. Ocaleli tylko legioniści, którzy rozbili kartagińskie skrzydło.
Bibliografia Mówią Wieki, nr 05/09 (592)
Kategoria:Bitwy Kartaginy Kategoria:Bitwy starożytnego Rzymu Kategoria:Bitwy w III wieku p.n.e. Kategoria:Starożytny Rzym w III wieku p.n.e.