Chiński hip-hop znany także jako C-rap – stosunkowo nowe zjawisko w chińskiej muzyce; „hip-hop pojawił się w Pekinie około 2000 roku, ale jego korzenie sięgają późnych lat 80.” Najwcześniejsze inspiracje hip-hopowe w Pekinie przyszły razem z filmami Wild Style (1982) i Breakin’ (1984), które dotarły tu dzięki handlowi i turystyce pomiędzy Chinami a Japonią i Hongkongiem. Chińskie słowo określające rap – shuōchàng (chin. upr. 说唱, dosłownie: opowiadanie, narracja) to termin, którym opisuje się tradycyjne gatunki opowieści śpiewanych.
Pochodzenie i rozwój Pierwszy utwór rapowy nagrał we wczesnych latach 80. pochodzący z Tajwanu Harlem Yu. Na początku lat 90. L.A. Boyz zapoczątkowali trend, który rozprzestrzenił się na Tajwan i resztę chińskiego świata. Wczesne młodzieżowe grupy raperskie jak The Party czy TTM były jednocześnie undergroundowe i mainstreamowe. Pod koniec lat 90. wpływowe stały się Hongkong’s Softhard oraz LMF, mimo że posługiwały się dialektem kantońskim, obcym w regionach używających mandaryńskiego. W tym samym czasie tajwańscy raperzy MC HotDog, Da Xi Men, Da Zhi zyskiwali popularność w Chinach kontynentalnych.