HMS Maori – brytyjski niszczyciel z okresu II wojny światowej, typu Tribal, w służbie Royal Navy w latach 1939–1942. Nosił znaki taktyczne F24, G24. Podczas wojny służył w kampanii norweskiej, na Atlantyku i na Morzu Śródziemnym. Został zatopiony przez niemieckie lotnictwo na Malcie 12 lutego 1942.
Za przebieg służby HMS „Maori” otrzymał 5 wyróżnień bitewnych (battle honours): Norwegia 1940, operacja przeciw pancernikowi Bismarck 1941, bitwa koło przylądka Bon 1941, Atlantyk 1941, konwoje maltańskie 1941–1942.
Budowa
Okręt zamówiono 10 marca 1936 w ramach programu z 1935 roku i stępkę pod jego budowę położono 6 lipca 1936 w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company w Govan w Szkocji, wraz z bliźniaczym „Gurkha”. Kadłub wodowano 2 września 1937. Okręt wszedł do służby w Royal Navy 2 stycznia 1939 (spotykane są rozbieżne daty)Wejście do służby 2 stycznia 1939 według S.W. Patjanin, Esmincy tipa Tribal, Morskaja Kollekcja 1/2002 oraz M.J. Whitley, Zerstörer im Zweiten Welkrieg, Stuttgart, 1997, , s. 111. Inne źródła: 5 grudnia 1938 (Piotr Wiśniewski, Brytyjskie niszczyciele typu Tribal, Profile Morskie nr 16, Wyszków 1999, , s.16) lub 30 listopada 1938 (G. Mason, op.cit.).. Był to drugi okręt noszący nazwę HMS Maori (Maorys), po niszczycielu z 1909 roku.