Aurelian (oryg. fr. Aurélien) – powieść Louisa Aragona wydana po raz pierwszy w 1944, ostatni tom cyklu Świat rzeczywisty.
Okoliczności powstania utworu Louis Aragon pisał Aureliana w latach 1940–1943. Jak sam następnie tłumaczył, dzieło miało trzy zasadnicze źródła inspiracji: osobiste doświadczenia autora oraz jego przyjaciela Drieu la Rochelle związane z I wojną światową i następującą po niej demobilizacją, powieść La fin de Chéri oraz utwór żony autora, Elsy Triolet, Le cheval blanc, powstały w tym samym okresie, co Aurelian. Czwarta i ostatnia część Świata rzeczywistego miała stanowić konkluzję szeregu podjętych w cyklu problemów: celu życia człowieka, miłości i jej miejsca w życiu jednostki, sytuacji społecznej Francji jako kraju zaawansowanego kapitalizmu. Podobnie jak w przypadku poprzednich tomów cyklu, autor zamierzał nadać dziełu wyrazistą wymowę ideologiczną w duchu marksizmu, zaś tytułowego bohatera uczynić jedną z negatywnych postaci całego Świata rzeczywistego. Ostatecznie jednak postanowił odejść od jednoznacznego wartościowania ukazanych postaci i zdarzeń oraz zmienił zakończenie (w pierwotnym Aurelian stawał się nazistowskim kolaborantem), by więcej miejsca poświęcić fenomenowi miłości.