Działacze i prawnicy broniący praw człowieka oskarżyli rząd o tuszowanie rozmiarów zamieszek. Zwrócili uwagę na pogłoski o ukrywaniu przez policję ciał zabitych demonstrantów i podkreślili, że ponad sto osób zostało uznanych za zaginione. Rząd odrzucił te zarzuty, oznajmiając że ofiarami zamieszek byli policjanci.
6 czerwca 2009 władze wydały nakaz aresztowania przywódcy protestujących Indian, Alberto Pizango. Pizango został oskarżony o działalność wywrotową, spiskową oraz organizowanie buntu. 8 czerwca 2009 Pizango, który działalność służb policyjnych określił mianem „rzezi ludności”, szukał schronienia w ambasadzie nikaraguańskiej w Limie. 9 czerwca ambasada Nikaragui udzieliła mu azylu, a tydzień później władze Peru zezwoliły mu na wyjazd z kraju.
Następstwa zamieszek W sytuacji napięcia społecznego, 10 czerwca 2009 peruwiański parlament zawiesił na okres 90 dni dwa prezydenckie dekrety dotyczące eksploatacji zasobów złóż naturalnych. Ruch ten miał stanowić rozwiązanie kompromisowe i umożliwić przeprowadzenie rozmów z przedstawicielami ludności indiańskiej. Nie uspokoiło to jednak nastrojów w kraju.