Louise Labé, właśc. Louise Perrin (ur. 1524 w Lyonie, zm. 25 kwietnia 1566 w Parcieux-en-Dombes) – francuska poetka renesansowa, jedna z przedstawicieli lyońskiej szkoły poezji. Jej biografia oraz autorstwo przypisywanych jej wierszy pozostają przedmiotem dyskusji.
Życiorys Była córką rzemieślnika zajmującego się wyrobem sznurów Pierre'a Charly i Etiennette Roybet. Jako trzyletnia dziewczynka straciła matkę i była wychowywana przez ojca i macochę Antoinette Taillard. Jej rodzice byli niepiśmienni, nie jest wytłumaczone, jaką edukację odebrała ich córka. Wiadomo jednak, że Labé znała łacinę i język włoski, zaś na początku lat 40. XVI wieku wyszła za mąż za zamożnego rzemieślnika Ennemonda Perrina.
Ok. 1555 stała się jedną ze znanych postaci lyońskiego życia literackiego, organizując w swoim domu spotkania połączone z muzykowaniem i lekturą wierszy. W tym samym roku wydała tom poezji zatytułowany Dzieła L.L. z Lyonu. Oprócz jej własnych utworów w tomie znalazły się wiersze napisane przez innych poetów wywodzących się z miasta, głoszących pochwałę urody i talentów Labé. Wśród ich autorów pojawiali się m.in. Clément Marot i Maurice Scève. W 1556, po drugim wydaniu tomu jej poezji, Labé opuściła Lyon i zaprzestała twórczości literackiej. W rok później owdowiała.