Atis Lejiņš (ur. 28 września 1942 w Jełgawie) – łotewski politolog i polityk, znawca stosunków międzynarodowych i specjalista z zakresu polityki bezpieczeństwa, były dyrektor Łotewskiego Instytutu Polityki Zagranicznej oraz Fundacji Wolności i Solidarności, były wiceprzewodniczący Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej. Od 2010 do 2022 poseł do Sejmu Republiki Łotewskiej.

Życiorys Ukończył szkołę średnią w Australii. W 1968 uzyskał stopień magistra historii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W latach osiemdziesiątych kształcił się na studiach doktoranckich z dziedziny historii na Uniwersytecie Sztokholmskim. Pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność w Łotewskim Froncie Ludowym. Był szefem jego oddziału w Szwecji (1989–1992) oraz sekcji zagranicznej Frontu (1991). Zasiadał w Radzie Łotewskiego Frontu Ludowego (1991–1992).

W 1992 założył Łotewski Instytut Polityki Zagranicznej (łot. Latvijas Ārpolitikas institūts), którego do dziś jest prezesem. Był członkiem Łotewskiego Towarzystwa Polityki Zagranicznej (1994–2000) oraz łotewskim przedstawicielem w ISAB (International Security Advisory Board to Georgia). W 1995 został przyjęty w szereg członków zagranicznych Szwedzkiej Królewskiej Akademii Wojskowej.