krakowska, poznańska, dla Śląska, dla nazewnictwa Sudetów, Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, dla Pomorza Gdańskiego i Prus Wschodnich (określanych wtedy mianem Pomorza Mazowieckiego).
Niejednokrotnie jednak z przyczyn politycznych, jak i braku źródeł, częściowo wskutek słabego przygotowania merytorycznego, tworzono tzw. „chrzty nazewnicze”, niekiedy także dla uczczenia zasłużonych postaci, m.in.: niem. Sensburg, dawne pol. Ządźbork, przemianowano na Mrągowo, aby upamiętnić Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza niem. Lötzen, po II wojnie światowej najpierw Lec, następnie Łuczany, jednak Komisja Ustalania Nazw Miejscowości ustaliła nazwę Giżycko, na cześć Gustawa Gizewiusza (Giżyckiego) Rychbach (niem. Reichenbach) na Dolnym Śląsku otrzymało nazwę Dzierżoniów dla uczczenia Jana Dzierżona niem. Rastenburg, po II wojnie światowej Rastembork, przemianowano na Kętrzyn, od nazwiska Wojciecha Kętrzyńskiego niem. Drengfurt, po II wojnie światowej Dryfort (wieś gminna w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim) obecną nazwę Srokowo uzyskała w listopadzie 1946 r. dla upamiętnienia jeszcze żyjącego Stanisława Srokowskiego (1872–1950), przewodniczącego Komisji Ustalania Nazw Miejscowości.