Ukazanie się metody na fortepian Fétisa i Moschelesa zapowiadane było już w 1837 r. Prócz etiud Chopina skomponowanych jesienią 1839 r., w Metodzie znalazło się łącznie 18 utworów napisanych specjalnie na ten cel przez pianistów-wirtuozów takich jak m.in. Felix Mendelssohn-Bartholdy, Sigismund Thalberg, Ferenc Liszt, Adolf von Henselt, Stephen Heller i Julius Benedict.

Autograf edycyjny etiud przechowywany jest w kolekcji Anne-Marie Boutroux de Ferrà w Valldemossie (komplet od 1968 r.). Rękopis zawiera znaki sztycharskie. Zdaniem Arthura Hedley, który był przez pewien czas właścicielem rękopisów, karta tytułowa została spisana przez Moschelesa.

Budowa Etiuda f-moll 300px|thumb|Początek etiudy nr 1 300px|thumb|Początek etiudy nr 3 300px|thumb|Początek etiudy nr 2 Utwór w tonacji f-moll, w tempie andantino; metrum 2/2 z triolami w partii prawej ręki.

Autograf roboczy utworu uważany był za zaginiony;