Zalążkiem oddziału partyzanckiego było kilku lub kilkanaście żołnierzy podziemia, którzy w określonym przez dowódcę okresie zabierali z zakonspirowanego składu broń i wyruszali w pole. Kiedy oddział osiągnął stan 100–150 ludzi, na wniosek Inspektora otrzymywał z Komendy Okręgu nazwę i numer brygady. w inspektoracie BC formowanie jednostki rozpoczęło się odpowiednio wcześniej.
5 Brygada
Z pozostałości oddziału „Kmicica” powstała 5 Brygada pod dowództwem Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. W drugiej połowie stycznia 1944 jej plutony prowadziły działania demonstracyjne w rejonach skupisk ludności litewskiej i intensywnych działań partyzantki sowieckiej. Pluton „Rakoczego” działał w rejonie Michaliszki – Święciany – Podbrodzie. Plutony „Maksa” i „Kitka” maszerowały na wschód za jezioro Miadzioł, aż do Królewszczyzny pod dawną granicę polsko–sowiecką. Pluton „Kitka”, wracając z tego propagandowego marszu z Podbrodzia, stoczył potyczkę z Litwinami pod Żukojniami. Pluton kawalerii zlikwidował 9–osobowy posterunek policji litewskiej w Polanach.