W 1945 osiedliła się w Olsztynie. Była jednym z twórców gimnazjum i liceum żeńskiego, w latach 1947-1949 kierowała Liceum Pedagogicznym. Była także nauczycielką w Liceum dla Dorosłych i wykładała na Wyższym Kursie Nauczycielskim Związku Nauczycielstwa Polskiego. Kierowała Okręgowym Ośrodkiem Dydaktyczno-Naukowym Języka Polskiego, a w latach 1954-1971 Wydziałem Filologii Polskiej Studium Nauczycielskiego w Olsztynie. Prowadziła tam zajęcia z historii literatury, gramatyki opisowej i metodyki nauczania języka polskiego.
Opracowała m.in. Poradnik dla nauczycieli zdobywających wykształcenie zawodowe poprzez samokształcenie (w pięciu zeszytach), podręcznik Mowa ojczysta (1960, dla szkół ogólnokształcących z Warmii, Mazur i Pomorza), poradnik metodyczny języka polskiego dla klas V szkoły podstawowej. Jej wspomnienia zostały nagrodzone w konkursie XXX-lecia PRL i opublikowane w "Słowie na Warmii i Mazurach" w 1974.
Była założycielką i przez ćwierć wieku prezesem olsztyńskiego oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. W 1995 nadano jej - obok innych zasłużonych nauczycieli, Natalii Żarskiej, Jana Lubomirskiego i Kazimierza Pacera - tytuł Honorowego Obywatela Olsztyna. Zmarła pół roku po ukończeniu 100 lat. Pochowana została na cmentarzu komunalnym w Olsztynie (ul.